Enige jaren geleden stuitte ik, beelddenker, op het begrip beelddenken, waardoor er een wereld voor me open ging: die van de taaldenkers. Wat me direct intrigeerde, was het gebrek aan voorstellingsvermogen dat ik bij die wereld had én nog steeds heb. Niet dat ik er geen beelden bij heb, allesbehalve. Maar de beelden die ik heb komen op me over als een absurdistisch schilderij, met tekstballonnen en gedachtewolkjes die zijn gevuld met een bonte verzameling aan letters, lettertypes en leestekens.…