Paleis van asperges – dichtbundel van Moniek Wolters I Boekrecensie en verloting

Paleis van Asperges: een ode aan levenslust, zintuigen en het wonen in je eigen lijf

Boekrecensie van Paleis van Asperges – ruimte voor wellustig leven van Moniek Wolters

Er zijn dichtbundels die je aan het denken zetten. Er zijn bundels die je raken. Die je doen glimlachen vanwege verrassende taalvondsten. En heel soms verschijnt er een bundel die je er vrolijk aan herinnert dat je lééft.

Dat laatste overkwam me bij het lezen van Paleis van Asperges, de derde dichtbundel van dichter, coach en mijn kantoorcollega Moniek Wolters. Een bundel die goed aansluit bij het thema van mijn volgende nieuwsbrief: van littekens naar levenslust. Waar veel boeken over persoonlijke ontwikkeling zich richten op het begrijpen van jezelf, nodigt Moniek haar lezers uit om iets anders te doen: voelen. Niet als vlucht uit de werkelijkheid, maar juist als weg ernaartoe.

door Petra Hiemstra, 10 juni 2026

Een dichteres die steeds verder afdaalt naar de kern

Wie de eerdere bundels van Moniek kent, ziet een duidelijke lijn in haar werk. In Laklaag onderzocht zij de beschermlagen die mensen ontwikkelen na pijnlijke of traumatische ervaringen. Het was een liefdevolle zoektocht naar alles wat ons verhindert om ons volledig met anderen en met het leven te verbinden en hoe we die barrières kunnen overkomen.

In de bundel Ertussenin verkende zij vervolgens het niemandsland van verandering: die ongemakkelijke fase waarin het oude niet meer past en het nieuwe zich nog niet heeft aangediend.

Met Paleis van Asperges lijkt zij op een nieuwe plek aangekomen. De aandacht verschuift van wat beschadigd is geraakt naar wat tot bloei wil komen. Niet de wond staat centraal, maar de levenskracht die ondanks die wond aanwezig is gebleven of ontstaan. Niet het verlies, maar de overvloed spat van het papier. Niet de overlevingsstrategie, maar de ervaring van voluit leven.

Juist omdat Moniek de schaduw kent, voelt haar lofzang op het leven geloofwaardig. En net als in haar eerdere werk bevat de bundel talloze grappige woordspelingen, die mij in ieder geval doen glimlachen. Zoals deze:

Ik hoef
niet veel
te hebben.

Ik hoef
niet ver
te aan

Ik zoek
niks anders
dan een
zinnenprikkelend
bestaan.

Levenslust begint bij aandacht

In de inleiding schrijft Moniek dat zij de stemmen maar al te goed kent die een demper zetten op het ervaren van de volheid van het leven. De stem die zegt dat je eerst nog iets moet afmaken. Dat je productiever moet zijn. Dat geluk iets is voor later. Dat een wandeling slechts een wandeling is. Dat een aanraking vanzelfsprekend is.

Tegenover die stemmen plaatst zij een radicaal eenvoudig alternatief: aandacht.

Ze beschrijft hoe haar eigen levenslust groeit wanneer ze een stukje loopt, een dansje maakt, een goed gesprek voert, haar huid gestreeld wordt of luistert naar ruisende bladeren. Daarbij gaat het niet om grote gebeurtenissen. Sterker nog: juist de subtiliteit blijkt van betekenis.

Zoals zij schrijft: “Via mijn zintuigen verhoogt mijn zin en lust in het leven. Dat kan ook om subtiele sensaties gaan. Ik heb gemerkt dat mijn levenszin toeneemt met de mate waarin ik die subtiliteit opmerk.”

Die gedachte vormt het hart van deze bundel. Levenslust blijkt niet iets wat ons overkomt. Het is een vermogen dat groeit naarmate we beter leren waarnemen.

Een tegenwicht voor een tijdperk van denken

Misschien is dat precies waarom deze bundel zo actueel voelt. We leven in een cultuur die sterk gericht is op analyseren, plannen, verklaren en optimaliseren. Zeker de hoogbegaafde professionals die ik in mijn praktijk ontmoet, zijn vaak bijzonder bedreven geraakt in denken. Ze kunnen complexe patronen doorzien, verbanden leggen en problemen oplossen. Maar juist daardoor ontstaat soms een paradox: hoe rijker het hoofd, hoe armer de verbinding met het lichaam kan worden.

Moniek schrijft als het ware een poëtisch tegenwicht tegen die ontwikkeling.

Haar gedichten nodigen niet uit tot méér inzicht, maar tot méér aanwezigheid. Ze herinneren ons eraan dat een mens niet alleen een denkend wezen is, maar ook een voelend, ruikend, horend, proevend en bewegend wezen. De bundel leest daardoor als een oefening in vertragen. Niet door minder te leven, maar door meer op te merken van wat er al is.

Het paleis van je lijf

Met de titel van haar boek verwijst Moniek speels naar het witte goud onder de grond, als metafoor voor de rijkdom van ons innerlijk leven. Wie de gedichten leest, krijgt steeds sterker het gevoel dat Moniek ons uitnodigt om opnieuw kennis te maken met het huis waarin we ons hele leven wonen: ons lichaam.

We besteden veel aandacht aan onze woning, onze carrière, onze agenda en onze relaties. Maar hoe vaak staan we stil bij de vraag hoe prettig we eigenlijk wonen in ons eigen lijf?

Moniek laat zien dat zintuiglijke zelfzorg geen luxe is, maar een levenshouding. Hoe beter we luisteren naar wat ons lichaam ziet, voelt, hoort, proeft en ruikt, hoe rijker onze ervaring van het leven wordt. Levenslust ontstaat niet doordat de omstandigheden perfect zijn, maar doordat we aanwezig zijn bij wat zich aandient.

Dat maakt deze bundel verrassend praktisch. Niet omdat zij oplossingen aandraagt, maar omdat zij de aandacht telkens opnieuw richt op datgene wat onmiddellijk beschikbaar is: het huidige moment.

Poëzie als ervaring

Als collega vind ik het mooi om te zien, hoe Moniek voorgaat in het verweven van haar werk als coach, met dat van de dichter, kunstenaar en performer in zichzelf. Zij beperkt zich niet tot het schrijven van gedichten, maar creëert ook workshops en performances waarin deelnemers worden uitgenodigd om diezelfde zintuiglijke rijkdom zelf te ervaren. Vaak gebeurt dat samen met haar partner, die de bijeenkomsten muzikaal ondersteunt met gitaarspel.

Daardoor ontstaat een vorm van poëzie die niet alleen gelezen wil worden, maar ook beleefd. De bundel vormt als het ware een verlengstuk van een bredere uitnodiging: keer terug naar je zintuigen en ontdek hoeveel leven daar te vinden is.

Een kunstwerk in boekvorm

Ook de fysieke vormgeving verdient aandacht. Net als bij haar eerdere bundels werkte Moniek samen met ontwerper Jing Foon Yu. Het resultaat is een boek dat niet alleen inhoudelijk, maar ook esthetisch zorgvuldig is opgebouwd. De omslag, de kleuren, het papier, de preeg en de typografie versterken de ervaring van de gedichten.

In een tijd waarin steeds meer teksten vluchtig op schermen verschijnen, voelt het bijna weldadig om een boek in handen te hebben waaraan zichbaar zoveel aandacht aan vormgeving en tastbaarheid is gegeven. Alleen al het vasthouden van deze bundel nodigt uit tot vertraging.

Van littekens naar levenslust

Wat mij misschien nog het meest aanspreekt, is dat Paleis van Asperges laat zien dat herstel niet alleen gaat over het begrijpen van onze pijn. Natuurlijk verdienen littekens aandacht. Natuurlijk is het belangrijk om verlies, trauma of emotionele verwaarlozing onder ogen te zien. Maar uiteindelijk draait herstel ook om iets anders: opnieuw leren genieten van het leven.

Dat vraagt oefening. In waarnemen, vertragen en verwonderen.

Moniek Wolters levert met Paleis van Asperges een bundel af die precies daartoe uitnodigt. Niet met grote woorden of spectaculaire inzichten, maar met aandacht voor het kleine. Voor het alledaagse. Voor datgene wat vaak onopgemerkt blijft en juist daarom zo kostbaar is.

Het is een bundel die je eraan herinnert dat levenslust niet ergens ver weg op je wacht. Zij bevindt zich vaak dichterbij dan je denkt: in een wandeling, een gesprek, een streling, een geur, een geluid.

Of, om in de beeldtaal van Moniek te blijven: in het paleis waarin je al die tijd al woont.

Wil je een gedicht beluisteren? Klik dan hier.

Hier twee voorproefjes wat je kunt verwachten:

Eigen geluid – gedicht Moniek Wolters

sssss een hapje stilte – gedicht Moniek Wolters

Paleis van Asperges – ruimte voor wellustig leven I 5 exemplaren om te winnen (29,95 Euro per stuk)

Voor de lezers van mijn nieuwsbrief mag ik vijf exemplaren verloten. Een prachtig cadeau voor jezelf of voor iemand die wel wat extra levenslust kan gebruiken.

Is deze dichtbundel echt iets voor jou? Stuur dan een mail met in de titel: Paleis van Asperges naar petra.hiemstra@haagsehoogvliegers.nl en vermeld in de mail je adresgegevens.

De boeken worden verloot na publicatie van dit artikel in mijn nieuwsbrief van juni 2026. De namen van de winnaars maak ik op deze plek bekend.

Wil je het boek direct bestellen? Dat kan. Ren dan vooral naar je plaatselijke boekhandel of klik hier voor bol.com of managementboek.nl 

Moniek Wolters faciliteert het floreren van mensen en teams & maakt kunst van woorden. Wil je daar meer over lezen of regelmatig een gedicht in je digitale brievenbus ontvangen? Klik kan hier.