Soms komt een boek tot je via een onverwachte route. Dit gaat nooit voorbij van schrijver en beeldend kunstenaar Octavie Wolters kreeg ik getipt door één van mijn coachees. Ik kende haar werk nog niet. Achteraf verrassend, want haar eerdere boek Het lied van de spreeuw (2021) won het Zilveren Penseel 2022.
Als ik Octavie Wolters op basis van dit boek zou moeten typeren, kies ik waarschijnlijk voor: ontdekkingsreiziger van de ziel. Of misschien: kunstenaar van het kleine.
Het bleek een boek dat uitnodigt tot langzaam lezen. Om af en toe even stil te vallen. 40 pagina’s lang.
Onderaan dit artikel verloot ik vijf exemplaren.
Door Petra Hiemstra – 16 februari 2026
Het boek bestaat uit twaalf korte verhalen van één grote bladzijde. Eén voor iedere maand. Elk hoofdstuk is gekoppeld aan een vogel en voorzien van een linosnede van de hand van de auteur zelf.
Die combinatie van tekst en beeld maakt het boek bijzonder. De illustraties zijn zo mooi en op zulk prachtig dik papier gedrukt dat ik ze het liefst los zou willen inlijsten. Die neiging hebben blijkbaar meer mensen, want Wolters geeft op haar website zelf een beter alternatief: zet het boek op een standaard en sla iedere maand een pagina om. Zo beleef je het als een doorlopend jaarboek.
De verhalen voelen persoonlijk en bijna autobiografisch. Als lezer wandel je als het ware met de auteur mee door bossen, velden en langs water.
Het tempo ligt laag. Als je als lezer óók vertraagt, voelt het soms alsof je in een bootje naast haar meandert. Je ruikt het water, voelt de damp opstijgen. Dan ervaar je bijna zintuiglijk hoe vertraging ruimte maakt voor reflectie. Niet analytisch, maar intuïtief.
Vragen mogen blijven staan. Antwoorden ontstaan soms tussen de regels door. Al wandelend verkent ze buiten- en binnenwereld met alles wat er leeft, groeit en bloeit. Terloops merkt ze op dat de wereld buiten ons net zo groot is als de wereld binnenin.
In de twaalf verhalen keren verschillende thema’s terug:
omgaan met verlies en rouw
herinneringen en voorouders
de menselijke neiging alles te willen begrijpen
troost zoeken in natuur en stilte
het gevoel niet precies te weten wat je te doen hebt
De natuur fungeert daarbij vaak als spiegel. Niet groots of verheven, maar dichtbij en herkenbaar.
Het meest raakte mij de passage over het verlies en gemis van een ongeboren kindje. Zonder dramatiek, maar met grote zeggingskracht:
“Hoe heb je dat gedaan, het missen? ‘ vraagt de mees.
Ik merk dat er een traan over mijn wang rolt.
“Ik heb gewacht, ‘ zeg ik.
Ik heb gewacht tot er zich een ruimte openbaarde die precies zo groot was als mijn verdriet. Het was een grote ruimte, maar ik bleek vanbinnen ook veel groter te zijn dan ik ooit gedacht had. Daar heb ik toen al mijn liefde in gelegd, ik heb het gewiegd en verzorgd.
De mees komt een stukje dichter bij me.
‘Is het nu weg?’
‘Nee,’ zeg ik.
Gemis is nooit weg.
Maar de pijn van de leegte kan wel gevuld worden.
Mijn kindje zit in mij, ik heb het een lichaam van liefde gegeven.”
Zinnen die blijven hangen, juist door hun eenvoud.
In mijn werk begeleid ik veel mensen die intens leven en diep reflecteren. Wat ik herken in dit boek is een vorm van verstilling zonder zwaarte. Het nodigt uit tot vertragen zonder dat het zwaar wordt.
Dat maakt het toegankelijk voor lezers die:
gevoelig zijn
veel nadenken
regelmatig behoefte hebben aan rust en reflectie
Voor lezers die houden van verstillende literatuur.
Voor wie tijdelijk in een intensere levensfase zit.
Voor wie natuur en introspectie waardeert.
Dit is geen boek dat je in één keer uitleest. Het is eerder een boek dat je af en toe openslaat en opnieuw beleeft.
Octavie Wolters (1977, Sint Odiliënberg) studeerde rechten en Nederlandse taal- en letterkunde. Ze werkt als schrijver en beeldend kunstenaar en maakt onder meer lino- en houtsneden.
Eerdere boeken:
Voorland (2016)
Slot (2020)
Het lied van de spreeuw (2021, Zilveren Penseel)
Dit gaat nooit voorbij (2024)
In haar werk staan natuur, taal en verstilling centraal. Voor meer informatie over haar werk en exposities kun je terecht op haar website. Of op:
www.instagram.com/octaviewolters
www.facebook.com/octaviewolters
Ik verloot vijf exemplaren van Dit gaat nooit voorbij. Wil je meedoen? Stuur een mail met als titel Dit gaat nooit voorbij naar: 📩 petra.hiemstra@haagsehoogvliegers.nl
En vermeld je adresgegevens (of die van degene aan wie je het boek gunt).
De winnaars maak ik op deze plek bekend.
Niet gewonnen? Niet getreurd! Ren direct naar je plaatselijke bieb, lokale boekhandel of klik hier voor bol.com of managementboek.nl